रुद्राक्षजाबालोपनिषत्‌
rudrākṣajābālopaniṣat

रुद्राक्षोपनिषद्वेद्यं महारुद्रतयोज्ज्वलम्‌।
प्रतियोगिविनिर्मुक्तशिवमात्रपदं भजे॥
rudrākṣopaniṣadvedyaṁ mahārudratayojjvalam |
pratiyogivinirmuktaśivamātrapadaṁ bhaje ||

ॐ आप्यायन्तु ममाङ्गानि वाक्प्राणश्चक्षुः श्रोत्रमथो बलमिन्द्रियाणि च॥
सर्वाणि सर्वं ब्रह्मोपनिषदं माहं ब्रह्म निराकुर्यां मा
मा ब्रह्म निराकरोदनिराकरणमस्त्वनिराकरणं मेस्तु
तदात्मनि निरते य उपनिषत्सु धर्मास्ते मयि सन्तु ते मयि सन्तु॥
om āpyāyantu mamāṅgāni vākprāṇaścakṣuḥ śrotramatho balamindriyāṇi ca ||
sarvāṇi sarvaṁ brahmopaniṣadaṁ māhaṁ brahma nirākuryāṁ mā
mā brahma nirākarodanirākaraṇamastvanirākaraṇaṁ mestu
tadātmani nirate ya upaniṣatsu dharmāste mayi santu te mayi santu ||

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः॥
om śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||

हरिः ॐ॥
hariḥ om ||

अथ हैनं कालाग्निरुद्रं भुसुण्डः पप्रच्छ कथं रुद्राक्षोत्पत्तिः।
तद्धारणात्किं फलमिति।
atha hainaṁ kālāgnirudraṁ bhusuṇḍaḥ papraccha kathaṁ rudrākṣotpattiḥ |
taddhāraṇātkiṁ phalamiti |

तं होवाच भगवान्कालाग्निरुद्रः। त्रिपुरवधार्थमहं निमीलिताक्षोऽभवम्‌।
तेभ्यो जलबिन्दवो भूमौ पतितास्ते रुद्राक्षा जाताः।
taṁ hovāca bhagavānkālāgnirudraḥ | tripuravadhārthamahaṁ nimīlitākṣo’bhavam |
tebhyo jalabindavo bhūmau patitāste rudrākṣā jātāḥ |

सर्वानुग्रहार्थाय तेषां नामोच्चारणमात्रेण दशगोप्रदानफलं
दर्शनस्पर्शनाभ्यां द्विगुणं फलमत ऊर्ध्वं वक्तुं न शक्नोमि।
sarvānugrahārthāya teṣāṁ nāmoccāraṇamātreṇa daśagopradānaphalaṁ
darśanasparśanābhyāṁ dviguṇaṁ phalamata ūrdhvaṁ vaktuṁ na śaknomi |

तत्रैते श्लोका भवन्ति।
tatraite ślokā bhavanti |

कस्मिंस्थितं तु किं नाम कथं वा धार्यते नरैः।
कतिभेदमुखान्यत्र कैर्मन्त्रैर्धार्यते कथम्‌॥ १॥
kasmiṁsthitaṁ tu kiṁ nāma kathaṁ vā dhāryate naraiḥ |
katibhedamukhānyatra kairmantrairdhāryate katham || 1||

दिव्यवर्षसहस्राणि चक्षुरुन्मीलितं मया।
भूमावक्षिपुटाभ्यां तु पतिता जलबिन्दवः॥ २॥
divyavarṣasahasrāṇi cakṣurunmīlitaṁ mayā |
bhūmāvakṣipuṭābhyāṁ tu patitā jalabindavaḥ || 2||

तत्राश्रुबिन्दवो जाता महारुद्राक्षवृक्षकाः।
स्थावरत्वमनुप्राप्य भक्तानुग्रहकारणात्‌॥ ३॥
tatrāśrubindavo jātā mahārudrākṣavṛkṣakāḥ |
sthāvaratvamanuprāpya bhaktānugrahakāraṇāt || 3||

भक्तानां धारणात्पापं दिवारात्रिकृतं हरेत्‌।
लक्षं तु दर्शनात्पुण्यं कोटिस्तद्धारणाद्भवेत्‌॥ ४॥
bhaktānāṁ dhāraṇātpāpaṁ divārātrikṛtaṁ haret |
lakṣaṁ tu darśanātpuṇyaṁ koṭistaddhāraṇādbhavet || 4||

तस्य कोटिशतं पुण्यं लभते धारणान्नरः।
लक्षकोटिसहस्राणि लक्षकोटिशतानि च॥ ५॥
tasya koṭiśataṁ puṇyaṁ labhate dhāraṇānnaraḥ |
lakṣakoṭisahasrāṇi lakṣakoṭiśatāni ca || 5||

तज्जपाल्लभते पुण्यं नरो रुद्राक्षधारणात्‌।
धात्रीफलप्रमाणं यच्छ्रेष्ठमेतदुदाहृतम्‌॥ ६॥
tajjapāllabhate puṇyaṁ naro rudrākṣadhāraṇāt |
dhātrīphalapramāṇaṁ yacchreṣṭhametadudāhṛtam || 6||

बदरीफलमात्रं तु मध्यमं प्रोच्यते बुधैः।
अधमं चणमात्रं स्यात्प्रक्रियैषा मयोच्यते॥ ७॥
badarīphalamātraṁ tu madhyamaṁ procyate budhaiḥ |
adhamaṁ caṇamātraṁ syātprakriyaiṣā mayocyate || 7||

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चेति शिवाज्ञया।
वृथा जाताः पृथिव्यां तु तज्जातीयाः शुभाक्षकाः॥ ८॥
brāhmaṇāḥ kṣatriyā vaiśyāḥ śūdrāśceti śivājñayā |
vṛthā jātāḥ pṛthivyāṁ tu tajjātīyāḥ śubhākṣakāḥ || 8||

श्वेतास्तु ब्राह्मणा ज्ञेयाः क्षत्रिया रक्तवर्णकाः।
पीतास्तु वैश्या विज्ञेयाः कृष्णाः शूद्रा उदाहृताः॥ ९॥
śvetāstu brāhmaṇā jñeyāḥ kṣatriyā raktavarṇakāḥ |
pītāstu vaiśyā vijñeyāḥ kṛṣṇāḥ śūdrā udāhṛtāḥ || 9||

ब्राह्मणो बिभृयाच्छ्वेतात्रक्तात्राजा तु धारयेत्‌।
पीतान्वैश्यस्तु बिभृयात्कृष्णाञ्छूद्रस्तु धारयेत्‌॥ १०॥
brāhmaṇo bibhṛyācchvetātraktātrājā tu dhārayet |
pītānvaiśyastu bibhṛyātkṛṣṇāñchūdrastu dhārayet || 10||

समाः स्निग्धा दृढाः स्थूलाः कण्टकैः संयुताः शुभाः।
कृमिदष्टं भिन्नभिन्नं कण्टकैर्हीनमेव च॥ ११॥
samāḥ snigdhā dṛḍhāḥ sthūlāḥ kaṇṭakaiḥ saṁyutāḥ śubhāḥ |
kṛmidaṣṭaṁ bhinnabhinnaṁ kaṇṭakairhīnameva ca || 11||

व्रणयुक्तमयुक्तं च षड्रुद्राक्षाणि वर्जयेत्‌।
स्वयमेव कृतं द्वारं रुद्राक्षं स्यादिहोत्तमम्‌॥ १२॥
vraṇayuktamayuktaṁ ca ṣaḍrudrākṣāṇi varjayet |
svayameva kṛtaṁ dvāraṁ rudrākṣaṁ syādihottamam || 12||

यत्तु पौरुषयत्नेन कृतं तन्मध्यमं भवेत्‌।
समान्स्निग्धान्दृढान्स्थूलान्क्षौमसूत्रेण धारयेत्‌॥ १३॥
yattu pauruṣayatnena kṛtaṁ tanmadhyamaṁ bhavet |
samānsnigdhāndṛḍhānsthūlānkṣaumasūtreṇa dhārayet || 13||

सर्वगात्रेण सौम्येन सामान्यानि विचक्षणः।
निकषे हेमरेखाभा यस्य रेखा प्रदृश्यते॥ १४॥
sarvagātreṇa saumyena sāmānyāni vicakṣaṇaḥ |
nikaṣe hemarekhābhā yasya rekhā pradṛśyate || 14||

तदक्षममुत्तमं विद्यात्तद्धार्यं शिवपूजकैः।
शिखायामेकरुद्राक्षं त्रिशतं शिरसा वहेत्‌॥ १५॥
tadakṣamamuttamaṁ vidyāttaddhāryaṁ śivapūjakaiḥ |
śikhāyāmekarudrākṣaṁ triśataṁ śirasā vahet || 15||

षट्त्रिंशतं गले दध्यात्बाहोः षोडशषोडश।
मणिबन्धे द्वादशैव स्कन्धे पञ्चशतं वहेत्‌॥ १६॥
ṣaṭtriṁśataṁ gale dadhyātbāhoḥ ṣoḍaśaṣoḍaśa |
maṇibandhe dvādaśaiva skandhe pañcaśataṁ vahet || 16||

अष्टोत्तरशतैर्मालामुपवीतं प्रकल्पयेत्‌।
द्विसरं त्रिसरं वापि सराणां पञ्चकं तथा॥ १७॥
aṣṭottaraśatairmālāmupavītaṁ prakalpayet |
dvisaraṁ trisaraṁ vāpi sarāṇāṁ pañcakaṁ tathā || 17||

सराणां सप्तकं वापि बिभृयात्कण्ठदेशतः।
मुकुटे कुण्डले चैव कर्णिकाहारकेऽपि वा॥ १८॥
sarāṇāṁ saptakaṁ vāpi bibhṛyātkaṇṭhadeśataḥ |
mukuṭe kuṇḍale caiva karṇikāhārake’pi vā || 18||

केयूरकटके सूत्रं कुक्षिबन्धे विशेषतः।
सुप्ते पीते सदाकालं रुद्राक्षं धारयेन्नरः॥ १९॥
keyūrakaṭake sūtraṁ kukṣibandhe viśeṣataḥ |
supte pīte sadākālaṁ rudrākṣaṁ dhārayennaraḥ || 19||

त्रिशतं त्वधमं पञ्चशतं मध्यममुच्यते।
सहस्रमुत्तमं प्रोक्तमेवं भेदेन धारयेत्‌॥ २०॥
triśataṁ tvadhamaṁ pañcaśataṁ madhyamamucyate |
sahasramuttamaṁ proktamevaṁ bhedena dhārayet || 20||

शिरसीशानमन्त्रेण कण्ठे तत्पुरुषेण तु।
अघोरेण गले धार्यं तेनैव हृदयेऽपि च॥ २१॥
śirasīśānamantreṇa kaṇṭhe tatpuruṣeṇa tu |
aghoreṇa gale dhāryaṁ tenaiva hṛdaye’pi ca || 21||

अघोरबीजमन्त्रेण करयोर्धारयेत्सुधीः।
पञ्चाशदक्षग्रथितान्व्योमव्याप्यपि चोदरे॥ २२॥
aghorabījamantreṇa karayordhārayetsudhīḥ |
pañcāśadakṣagrathitānvyomavyāpyapi codare || 22||

पञ्च ब्रह्मभिरङ्गैशच त्रिमाला पञ्च सप्त च।
ग्रथित्वा मूलमन्त्रेण सर्वाण्यक्षाणि धारयेत्‌॥ २३॥
pañca brahmabhiraṅgaiśaca trimālā pañca sapta ca |
grathitvā mūlamantreṇa sarvāṇyakṣāṇi dhārayet || 23||

अथ हैनं भगवन्तं कालाग्निरुद्रं भुसुन्डः पप्रच्छ
रुद्राक्षाणां भेदेन यदक्षं यत्स्वरूपं यत्फलमिति।
atha hainaṁ bhagavantaṁ kālāgnirudraṁ bhusunḍaḥ papraccha
rudrākṣāṇāṁ bhedena yadakṣaṁ yatsvarūpaṁ yatphalamiti |

तत्स्वरूपं मुखयुक्तमरिष्टनिरसनं कामाभीष्टफलं ब्रूहीति होवाच।
tatsvarūpaṁ mukhayuktamariṣṭanirasanaṁ kāmābhīṣṭaphalaṁ brūhīti hovāca |

तत्रैते श्लोका भवन्ति॥
tatraite ślokā bhavanti ||

एकवक्त्रं तु रुद्राक्षं परतत्त्वस्वरूपकम्‌।
तद्धारणात्परे तत्त्वे लीयते विजितेन्द्रियः॥ १॥
ekavaktraṁ tu rudrākṣaṁ paratattvasvarūpakam |
taddhāraṇātpare tattve līyate vijitendriyaḥ || 1||

द्विवक्त्रं तु मुनिश्रेष्ठ चार्धनारीश्वरात्मकम्‌।
धारणादर्धनारीशः प्रीयते तस्य नित्यशः॥ २॥
dvivaktraṁ tu muniśreṣṭha cārdhanārīśvarātmakam |
dhāraṇādardhanārīśaḥ prīyate tasya nityaśaḥ || 2||

त्रिमुखं चैव रुद्राक्षमग्नित्रयस्वरूपकम्‌।
तद्धारणाच्च हुतभुक्तस्य तुष्यति नित्यदा॥ ३॥
trimukhaṁ caiva rudrākṣamagnitrayasvarūpakam |
taddhāraṇācca hutabhuktasya tuṣyati nityadā || 3||

चतुर्मुखं तु रुद्राक्षं चतुर्वक्त्रस्वरूपकम्‌।
तद्धारणाच्चतुर्वक्त्रः प्रीयते तस्य नित्यदा॥ ४॥
caturmukhaṁ tu rudrākṣaṁ caturvaktrasvarūpakam |
taddhāraṇāccaturvaktraḥ prīyate tasya nityadā || 4||

पञ्चवक्त्रं तु रुद्राक्षं पञ्चब्रह्मस्वरूपकम्‌।
पञ्चवक्त्रः स्वयं ब्रह्म पुंहत्यां च व्यपोहति॥ ५॥
pañcavaktraṁ tu rudrākṣaṁ pañcabrahmasvarūpakam |
pañcavaktraḥ svayaṁ brahma puṁhatyāṁ ca vyapohati || 5||

षड्वक्त्रमपि रुद्राक्षं कार्तिकेयाधिदैवतम्‌।
तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम्‌॥ ६॥
ṣaḍvaktramapi rudrākṣaṁ kārtikeyādhidaivatam |
taddhāraṇānmahāśrīḥ syānmahadārogyamuttamam || 6||

मतिविज्ञानसंपत्तिशुद्धये धारयेत्सुधीः।
विनायकाधिदैवं च प्रवदन्ति मनीषिणः॥ ७॥
mativijñānasaṁpattiśuddhaye dhārayetsudhīḥ |
vināyakādhidaivaṁ ca pravadanti manīṣiṇaḥ || 7||

सप्तवक्त्रं तु रुद्राक्षं सप्तमाधिदैवतम्‌।
तद्धारणान्महाश्रीः स्यान्महदारोग्यमुत्तमम्‌॥ ८॥
saptavaktraṁ tu rudrākṣaṁ saptamādhidaivatam |
taddhāraṇānmahāśrīḥ syānmahadārogyamuttamam || 8||

महती ज्ञानसंपत्तिः शुचिर्धारणतः सदा।
अष्टवक्त्रं तु रुद्राक्षमष्टमात्राधिदैवतम्‌॥ ९॥
mahatī jñānasaṁpattiḥ śucirdhāraṇataḥ sadā |
aṣṭavaktraṁ tu rudrākṣamaṣṭamātrādhidaivatam || 9||

वस्वष्टकप्रियं चैव गङ्गाप्रीतिकरं तथा।
तद्धारणादिमे प्रीता भवेयुः सत्यवादिनः॥ १०॥
vasvaṣṭakapriyaṁ caiva gaṅgāprītikaraṁ tathā |
taddhāraṇādime prītā bhaveyuḥ satyavādinaḥ || 10||

नववक्त्रं तु रुद्राक्षं नवशक्त्यधिदैवतम्‌।
तस्य धारणमात्रेण प्रीयन्ते नवशक्तयः॥ ११॥
navavaktraṁ tu rudrākṣaṁ navaśaktyadhidaivatam |
tasya dhāraṇamātreṇa prīyante navaśaktayaḥ || 11||

दशवक्त्रं तु रुद्राक्षं यमदैवत्यमीरितम्‌।
दर्शनाच्छान्तिजनकं धारणान्नात्र संशयः॥ १२॥
daśavaktraṁ tu rudrākṣaṁ yamadaivatyamīritam |
darśanācchāntijanakaṁ dhāraṇānnātra saṁśayaḥ || 12||

एकादशमुखं त्वक्षं रुद्रैकादशदैवतम्‌।
तदिदं दैवतं प्राहुः सदा सौभाग्यवर्धनम्‌॥ १३॥
ekādaśamukhaṁ tvakṣaṁ rudraikādaśadaivatam |
tadidaṁ daivataṁ prāhuḥ sadā saubhāgyavardhanam || 13||

रुद्राक्षं द्वादशमुखं महाविष्णुस्वरूपकम्‌।
द्वादशादित्यरूपं च बिभर्त्येव हि तत्परम्‌॥ १४॥
rudrākṣaṁ dvādaśamukhaṁ mahāviṣṇusvarūpakam |
dvādaśādityarūpaṁ ca bibhartyeva hi tatparam || 14||

त्रयोदशमुखं त्वक्षं कामदं सिद्धिदं शुभम्‌।
तस्य धारणमात्रेण कामदेवः प्रसीदति॥ १५॥
trayodaśamukhaṁ tvakṣaṁ kāmadaṁ siddhidaṁ śubham |
tasya dhāraṇamātreṇa kāmadevaḥ prasīdati || 15||

चतुर्दशमुखं चाक्षं रुद्रनेत्रसमुद्भवम्‌।
सर्वव्याधिहरं चैव सर्वदारोग्यमाप्नुयात्‌॥ १६॥
caturdaśamukhaṁ cākṣaṁ rudranetrasamudbhavam |
sarvavyādhiharaṁ caiva sarvadārogyamāpnuyāt || 16||

मद्यं मांसं च लशुनं पलाण्डुं शिग्रुमेव च।
श्लेष्मातकं विड्वराहमभक्ष्यं वर्जयेन्नरः॥ १७॥
madyaṁ māṁsaṁ ca laśunaṁ palāṇḍuṁ śigrumeva ca |
śleṣmātakaṁ viḍvarāhamabhakṣyaṁ varjayennaraḥ || 17||

ग्रहणे विषुवे चैवमयने संक्रमेऽपि च।
दर्शेषु पूर्णमासे च पूर्णेषु दिवसेषु च।
रुद्राक्षधारणात्सद्यः सर्वपापैः प्रमुच्यते॥ १८॥
grahaṇe viṣuve caivamayane saṁkrame’pi ca |
darśeṣu pūrṇamāse ca pūrṇeṣu divaseṣu ca |
rudrākṣadhāraṇātsadyaḥ sarvapāpaiḥ pramucyate || 18||

रुद्राक्षमूलं तद्ब्रह्मा तन्नालं विष्णुरेव च।
तन्मुखं रुद्र इत्याहुस्तद्बिन्दुः सर्वदेवताः॥ १९॥ इति॥
rudrākṣamūlaṁ tadbrahmā tannālaṁ viṣṇureva ca |
tanmukhaṁ rudra ityāhustadbinduḥ sarvadevatāḥ || 19|| iti ||

अथ कालाग्निरुद्रं भगवन्तं सनत्कुमारः पप्रच्छाधीहि
भगवन्रुद्राक्षधारणविधिम्‌।
atha kālāgnirudraṁ bhagavantaṁ sanatkumāraḥ papracchādhīhi
bhagavanrudrākṣadhāraṇavidhim |

तस्मिन्समये निदाघजडभरतदत्तात्रेयकात्यायनभरद्वाजकपिलवसिष्ठ
पिप्पलादादयश्च कालाग्निरुद्रं परिसमेत्योचुः।
tasminsamaye nidāghajaḍabharatadattātreyakātyāyanabharadvājakapilavasiṣṭha
pippalādādayaśca kālāgnirudraṁ parisametyocuḥ |

अथ कालाग्निरुद्रः किमर्थं भवतामागमनमिति होवाच।
रुद्राक्षधारणविधिं वै सर्वे श्रोतुमिच्छामह इति।
atha kālāgnirudraḥ kimarthaṁ bhavatāmāgamanamiti hovāca |
rudrākṣadhāraṇavidhiṁ vai sarve śrotumicchāmaha iti |

अथ कालाग्निरुद्रः प्रोवाच।
atha kālāgnirudraḥ provāca |

रुद्रस्य नयनादुत्पन्ना रुद्राक्षा इति लोके ख्यायन्ते।
rudrasya nayanādutpannā rudrākṣā iti loke khyāyante |

अथ सदाशिवः संहारकाले संहारं कृत्वा संहाराक्षं मुकुलीकरोति।
तन्नयनाज्जाता रुद्राक्षा इति होवाच।
atha sadāśivaḥ saṁhārakāle saṁhāraṁ kṛtvā saṁhārākṣaṁ mukulīkaroti |
tannayanājjātā rudrākṣā iti hovāca |

तस्माद्रुद्राक्षत्वमिति कालाग्निरुद्रः प्रोवाच।
tasmādrudrākṣatvamiti kālāgnirudraḥ provāca |

तद्रुद्राक्षे वाग्विषये कृते दशगोप्रदानेन यत्फलमवाप्नोति तत्फलमश्नुते।
स एष भस्मज्योती रुद्राक्ष इति।
tadrudrākṣe vāgviṣaye kṛte daśagopradānena yatphalamavāpnoti tatphalamaśnute |
sa eṣa bhasmajyotī rudrākṣa iti |

तद्रुद्राक्षं करेण स्पृष्ट्वा धारणमात्रेण द्विसहस्रगोप्रदानफलं भवति।
तद्रुद्राक्षे कर्णयोर्धार्यमाणे एकादशसहस्रगोप्रदानफलं भवति।
एकादशरुद्रत्वं च गच्छति।
तद्रुद्राक्षे शिरसि धार्यमाणे कोटिगोप्रदानफलं भवति।
एतेषां स्थानानां कर्णयोः फलं वक्तुं न शक्यमिति होवाच।
य इमां रुद्राक्षजाबालोपनिषदं नित्यमधीते बालो वा युवा वा वेद स महान्भवति।
स गुरुः सर्वेषां मन्त्राणामुपदेष्टा भवति एतैरेव होमं कुर्यात्‌।
एतैरेवार्चनम्‌।
तथा रक्षोघ्नं मृत्युतारकं गुरुणा लब्धं कण्ठे बाहौ शिखायां वा बध्नीत।
tadrudrākṣaṁ kareṇa spṛṣṭvā dhāraṇamātreṇa dvisahasragopradānaphalaṁ bhavati |
tadrudrākṣe karṇayordhāryamāṇe ekādaśasahasragopradānaphalaṁ bhavati |
ekādaśarudratvaṁ ca gacchati |
tadrudrākṣe śirasi dhāryamāṇe koṭigopradānaphalaṁ bhavati |
eteṣāṁ sthānānāṁ karṇayoḥ phalaṁ vaktuṁ na śakyamiti hovāca |
ya imāṁ rudrākṣajābālopaniṣadaṁ nityamadhīte bālo vā yuvā vā veda sa mahānbhavati |
sa guruḥ sarveṣāṁ mantrāṇāmupadeṣṭā bhavati etaireva homaṁ kuryāt |
etairevārcanam |
tathā rakṣoghnaṁ mṛtyutārakaṁ guruṇā labdhaṁ kaṇṭhe bāhau śikhāyāṁ vā badhnīta |

सप्तद्वीपवती भूमिर्दक्षिणार्थं नावकल्पते।
तस्माच्छ्रद्धया यां काञ्चिद्गां दद्यात्सा दक्षिणा भवति।
saptadvīpavatī bhūmirdakṣiṇārthaṁ nāvakalpate |
tasmācchraddhayā yāṁ kāñcidgāṁ dadyātsā dakṣiṇā bhavati |

य इमामुपनिषदं ब्राह्मणः सायमधीयानो दिवसकृतं पापं नाशयति।
मध्याह्नेऽधीयानः षड्जन्मकृतं पापं नाशयति।
सायं प्रातः प्रयुञ्जानोऽनेकजन्मकृतं पापं नाशयति।
ya imāmupaniṣadaṁ brāhmaṇaḥ sāyamadhīyāno divasakṛtaṁ pāpaṁ nāśayati |
madhyāhne’dhīyānaḥ ṣaḍjanmakṛtaṁ pāpaṁ nāśayati |
sāyaṁ prātaḥ prayuñjāno’nekajanmakṛtaṁ pāpaṁ nāśayati |

षट्सहस्रलक्षगायत्रीजपफलमवाप्नोति।
ब्रह्महत्यासुरापानस्वर्णस्तेयगुरुदारगमनतत्संयोगपातकेभ्यः पूतो भवति।
ṣaṭsahasralakṣagāyatrījapaphalamavāpnoti |
brahmahatyāsurāpānasvarṇasteyagurudāragamanatatsaṁyogapātakebhyaḥ pūto bhavati |

सर्वतीर्थफलमश्नुते। पतितसंभाषणात्पूतो भवति।
पङ्क्तिशतसहस्रपावनो भवति। शिवसायुज्यमवाप्नोति।
sarvatīrthaphalamaśnute | patitasaṁbhāṣaṇātpūto bhavati |
paṅktiśatasahasrapāvano bhavati | śivasāyujyamavāpnoti |

न च पुनरावर्तते न च पुनरावर्तत इत्योंसत्यमित्युपनिषत्‌॥
na ca punarāvartate na ca punarāvartata ityoṁsatyamityupaniṣat ||

ॐ आप्यायन्तु ममाङ्गानि वाक्प्राणश्चक्षुः श्रोत्रमथो बलमिन्द्रियाणि च॥
सर्वाणि सर्वं ब्रह्मोपनिषदं माहं ब्रह्म निराकुर्यां मा
मा ब्रह्म निराकरोदनिराकरणमस्त्वनिराकरणं मेस्तु
तदात्मनि निरते य उपनिषत्सु धर्मास्ते मयि सन्तु ते मयि सन्तु॥
om āpyāyantu mamāṅgāni vākprāṇaścakṣuḥ śrotramatho balamindriyāṇi ca ||
sarvāṇi sarvaṁ brahmopaniṣadaṁ māhaṁ brahma nirākuryāṁ mā
mā brahma nirākarodanirākaraṇamastvanirākaraṇaṁ mestu
tadātmani nirate ya upaniṣatsu dharmāste mayi santu te mayi santu ||

ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः॥
om śāntiḥ śāntiḥ śāntiḥ ||

इति रुद्राक्षजाबालोपनिषत्समाप्ता॥
iti rudrākṣajābālopaniṣatsamāptā ||